چندیست این فکر – این فکر عجیب – حوالی ذهنم پرسه می زند :

بیش از هر زمان دیگری می ترسم ، وقتی به این می اندیشم که

چند میلیارد نفر در حال زندگی هستند ...

چنــــــــــــد میلیــــــــــــارد

این مفهوم ساده ای نیست :

این به معنی چند میلیارد آرزوست

چند میلیارد عشق

چند میلیارد س.ک.س

و چند میلیارد مرگ . . .

مو به تنم سیخ می شود

هنگامی که به اینهمه رویا و اندیشه

می اندیشم

و بیشتر از هر چیزی از این می ترسم :

من هم جزئی از این چند میلیارد نفرم ...

- عصبی هستی ؟

- نه . . . ( اینجا ، نصفه شب ، توی محله ی سفید پوستها ، با یه زن سفید پوست بغل دستم . نه ، عصبی نیستم . . . احمقم ! )

***

پ.ن : غلط املایی را لطفا تذکر دهید

***

-          آه ، مختوم قلی

شاملو می خوانم

افکارش بر دستانم سنگینی می کند

...

و اما این مردم نا پیدا را

که هر لحظه در گرداگرد خانه ام هستند

از من دور کن

( از کتاب : مرغ عشق میان دندان های تو – فدریکو گارسیا لورکا – ترجمه ی احمد پوری )

***

پ.ن : غلط املایی را لطفا تذکر دهید

***

روز طولانی

شب طولانی

عمر کوتاه

( همراه با باد / عباس کیارستمی )

***

پ.ن : غلط املایی را لطفا تذکر دهید

***